Alfred Hitchcock


Topic gestart door bramruiter op 20-06-2008 (32 posts)
  1. bramruiter

    Monstre!
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 7,625


    Alfred Hitchcock (1899 - 1980)

    They Shoot Pictures 1,000 Greatest Films: The 39 Steps (1935), The Lady Vanishes (1938), Rebecca (1940), Shadow of a Doubt (1943), Notorious (1946), Rope (1948), Strangers on a Train (1951), Rear Window (1954), Vertigo (1958), North by Northwest (1959), Psycho (1960), The Birds (1963), Marnie (1964)
    Senses of Cinema
    Aantal films: 55

    Filmografie:
    Family Plot (1976)
    Frenzy (1972)
    Topaz (1969)
    Torn Curtain (1966)
    Marnie (1964)
    The Birds (1963)
    Psycho (1960)
    North by Northwest (1959)
    Vertigo (1958)
    The Wrong Man (1956)
    The Man Who Knew Too Much (1956)
    The Trouble with Harry (1955)
    To Catch a Thief (1955)
    Rear Window (1954)
    Dial M for Murder (1954)
    I Confess (1953)
    Strangers on a Train (1951)
    Stage Fright (1950)
    Under Capricorn (1949)
    Rope (1948)
    The Paradine Case (1947)
    Notorious (1946)
    Spellbound (1945)
    Watchtower Over Tomorrow (1945) (uncredited)
    Lifeboat (1944)
    Shadow of a Doubt (1943)
    Saboteur (1942)
    Suspicion (1941)
    Mr. & Mrs. Smith (1941)
    Foreign Correspondent (1940)
    Rebecca (1940)
    Jamaica Inn (1939)
    The Lady Vanishes (1938)
    Young and Innocent (1937)
    Sabotage (1936)
    Secret Agent (1936)
    The 39 Steps (1935)
    Waltzes from Vienna (1934)
    The Man Who Knew Too Much (1934)
    Number Seventeen (1932)
    Rich and Strange (1931)
    Mary (1931)
    The Skin Game (1931)
    Murder! (1930)
    Juno and the Paycock (1930)
    An Elastic Affair (1930)
    The Manxman (1929)
    Blackmail (1929)
    Champagne (1928)
    The Farmer's Wife (1928)
    Easy Virtue (1928)
    Downhill (1927)
    The Ring (1927/I)
    The Lodger (1927)
    The Mountain Eagle (1926)
    The Pleasure Garden (1925)

    # Geplaatst op 20-06-2008 om 15:45
  2. theo

    Redacteur
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 6,975


    Wat ik me afvraag bij Hitchcock's oeuvre: waarom zijn er van de hoge productie die de man heeft uitgebracht maar een beperkt aantal klassiek ((vooral uit de latere periode). Zijn de vroege Hitchcock's dan zo minderwaardig? Overigens nodigt dit topic wel uit tot het kijken en herkijken van een zeer groot aantal titels.

    # Geplaatst op 20-06-2008 om 16:46
  3. rik

    Redacteur
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 1,790


    theo schreef:
    Wat ik me afvraag bij Hitchcock's oeuvre: waarom zijn er van de hoge productie die de man heeft uitgebracht maar een beperkt aantal klassiek ((vooral uit de latere periode).

    Niet mee eens, ik daag je uit met een regisseur op de proppen te komen die bij een min of meer gelijk aantal films net zo veel klassiekers op zijn naam heeft staan. Naast de klassiekers uit de kwaliteit van zijn oeuvre zich ook in het feit dat bijna elke liefhebber wel een zwak heeft voor een (of meer) van zijn zogenaamd mindere films. Bij elkaar opgeteld maakt dat toch een flinke hand vol relevante films.

    Wel heb je gelijk dat de klassiekers voornamelijk in zijn Amerikaanse periode gemaakt zijn, wat mij betreft blijft zijn Engelse periode in kwaliteit wel achter bij dit werk. Het heeft vaak een gezellige sfeer, maar heeft ook een zekere knulligheid cq. oubolligheid (altijd dat gedoe met spionnen...). Psychologisch en filmtechnisch is het nog niet zo doorwrocht als zijn latere films.

    # Geplaatst op 20-06-2008 om 17:50
  4. theo

    Redacteur
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 6,975


    Het was ook niet zozeer een stelling als een vraag. Ik besef dat Hitchcock een van de grootste regisseurs is aller tijden. Als ik echter zijn filmografie bekijk zie ik een groot aantal titels die vaker terugkomen in tegenstelling tot weinig genoemde titels die zich voornamelijk in de beginperiode aanwezig zijn. Welke film die niet tot de groten gerekend word (het lijstje Rear Window, Psycho, Vertigo, The Birds, Rope, Rebecca, North By Northwest etc), is dan echt een must? En is zijn silentperiode een beetje te doen?

    # Geplaatst op 20-06-2008 om 18:14
  5. bramruiter

    Monstre!
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 7,625


    Ik zal niet kunnen meepraten over zijn Engelse werk (hoewel ik hier nog wel Sabotage en Downhill heb liggen), maar nou moet ik eerlijk toegeven dat zijn Amerikaanse films ook niet altijd je-van-het zijn. Oubolligheid en knulligheid zijn juist de woorden die bij mij opdoemen als ik naar North by Northwest kijk. Leuke, vermakelijke film, maar daarbuiten is met name de laatste scène echt vreselijk qua special effects en plotselinge overgang naar het einde. Daarbij vond ik Grant echt vreselijk stijf, iets dat voor mij niet werkte, omdat dit een actievolle film betrof. Afgezien de vliegtuig-scène zie ik niet echt de klassieke waarde van dit spektakel.

    Daarentegen is Rear Window weer één van mijn favoriete films (toevallig ook de laatste Hitchcock die ik zag). Ik had vorige week nog een leuke discussie met Looi op MSN over dat alles wat we zien in Rear Window veel beter werd gedaan in andere films. Maar wat ik zo ontzettend goed vind aan Rear Window is zijn vorm dat niet alleen heel interessant is qua opzet, maar ook nog een functie heeft binnen het verhaal. De camera blijft in de kamer van Stewart, de kamer die hij door het gips om zijn been niet kan verlaten. Zodoende maakt Hitchcock meteen die subjectiviteit die alles omtrend de moord aan de overkant in het midden laat. We blijven gissen, maar weten net zoveel als Stewarts personage en willen net zoals hij meteen naar de overkant rennen en die man ondervragen. Maar wij zitten, ook net zoals Stewart, vast in onze stoel, hulpeloos. Op die manier maakt Hitchcock van het publiek Stewart. Dat is één van de dingen die mij ongelovelijk gelukkig maakte in Rear Window.

    # Geplaatst op 20-06-2008 om 18:14
  6. rik

    Redacteur
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 1,790


    theo schreef:
    Welke film die niet tot de groten gerekend word (het lijstje Rear Window, Psycho, Vertigo, The Birds, Rope, Rebecca, North By Northwest etc), is dan echt een must?

    Bedoel je uit zijn Engelse periode, of in zijn algemeenheid? Uit zijn Engelse periode in ieder geval The 39 Steps en The Lady Vanishes. Sabotage vond ik zelf ook nog wel aardig.
    In zijn algemeenheid zijn films als Dial M For Murder, Marnie, Frenzy en Spellbound misschien wel niet van het niveau van de films die jij noemt (Strangers On A Train en Notorious horen daar ook nog bij), maar kennen welk elk zijn liefhebbers. Juist door het heel eigen karakter van die films, wat ze in zekere zin wel tot must see's maakt.

    # Geplaatst op 20-06-2008 om 18:23
  7. rik

    Redacteur
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 1,790


    bramruiter schreef:
    Ik zal niet kunnen meepraten over zijn Engelse werk (hoewel ik hier nog wel Sabotage en Downhill heb liggen), maar nou moet ik eerlijk toegeven dat zijn Amerikaanse films ook niet altijd je-van-het zijn. Oubolligheid en knulligheid zijn juist de woorden die bij mij opdoemen als ik naar North by Northwest kijk. Leuke, vermakelijke film, maar daarbuiten is met name de laatste scène echt vreselijk qua special effects en plotselinge overgang naar het einde. Daarbij vond ik Grant echt vreselijk stijf, iets dat voor mij niet werkte, omdat dit een actievolle film betrof. Afgezien de vliegtuig-scène zie ik niet echt de klassieke waarde van dit spektakel.

    North By Northwest ligt, nu ik er even over nadenk, wel meer in het verlengde van zijn Engelse films, dan, pak hem beet, The Birds of Rear Window. Natuurlijk vooral door het spionageplot, maar ook door een zekere pretentieloosheid; er wordt niet hoger gemikt dan entertainment. Echter hebben de jaren 30 films geen grootse settings (benauwde treincoupés was meer Hitchcock's ding) en charismatische actuers. Overigens vond ik Grant wel sterk, maar ik heb dan ook weer helemaal niets met zijn olijke hyperactiviteit uit zijn screwballcomedy's.

    # Geplaatst op 20-06-2008 om 18:28
  8. bramruiter

    Monstre!
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 7,625


    Ik ken Grant niet zo goed, volgens mij is North by Northwest de enige film die ik zag waar hij in speelde. Maar ik denk dat ik inderdaad meer heb met zijn benauwdheid en charismatische acteurs. Om voorbeelden te noemen vond ik Connery's rol DE reden om Marnie te zien en is de laatste scène uit The Birds - die in het huis - toch wel een grote favoriet van een überhaupt al geniale film. Morgen is Strangers on a Train toevallig op televisie (14:05 op Eén) en als die inderdaad voldoet aan de beweringen die jij maakt zal ik daar erg van gaan genieten.

    Toch grappig, want ik kom er dankzij jullie nu achter dat ik weinig heb met de grootsheidswaan van Hitchcock (om het maar zo te noemen) en dat verklaard ook waarom ik weinig kon met zowel Vertigo als North by Northwest.

    # Geplaatst op 20-06-2008 om 18:42
  9. Eligius

    Redacteur
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 790


    Nou Rik, ik denk dat we gauw een topic moeten openen over Cary Grant, want ik ben toch wel benieuwd wat jij dan zo vreselijk vindt aan Grant zijn screwball-rollen. Ik persoonlijk vind Grant namelijk op zijn best in een heerlijk vlotte screwball, zodanig zelfs dat ik makkelijk durf te zeggen dat Grant een van de beste screwball-acteurs is die er is geweest.

    Bram, zit je daar niet een beetje een grote fout te maken in woordkeus? Ik kan in Hitchcocks films namelijk niet de "grootheidswaan" ontdekken waar jij het over hebt. Zou je willen uitleggen wat je er precies mee bedoeld? Ondanks dat hij wat filmen betreft toch redelijk een perfectionist was (voor het filmen überhaupt begon had hij iedere shot al zeer precies uitgedacht) ontdek ik in hem toch niet een grootheidswaanzinnige regisseur zoals ik me inbeeld als ik denk aan regisseurs als Eric von Stroheim (om maar een andere perfectionist te noemen).
    Ik zie dus ook niet in waarom jij die term gebruikt in combinatie met North by Northwest en Vertigo. Is het de lengte van de films die je niet aanstaat, de thematiek, het gebruik van plotwendingen (Vertigo is toch wel een van de mooiste in Hitchcocks oeuvre)?

    En voor Theo: van Hitchcocks silents is The Lodger een must-see. Een prachtig Jack the Ripper-like thriller met prachtig mistige beelden van London. Het is een prachtig voorbeeld van hoe Hitchcock al vroeg uitzocht hoe hij met montage en lichtgebruik suspense in zijn films toepaste.

    # Geplaatst op 22-06-2008 om 23:06
  10. bramruiter

    Monstre!
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 7,625


    'Grootheidswaan' is inderdaad verkeerd gekozen. Ik bedoelde dat ik de kleiner aanvoelende films veel leuker vind. Films waar de derde acte zich volledig binnen 1 huis afspeelt, of de gehele film wordt bekeken vanuit 1 kamer. Mijn creativiteit in dat soort gevallen trekken me veel meer dan een epische achtervolging over Mount Rushmore. Daarbij vond ik Vertigo (ook al is dat lang geleden) destijds erg saai. Voor mijn gevoel kabbelde film een beetje in het niets rond en ik wist niet zo goed wat ik ermee aan moest. North by Northwest was me net iets te vlak, want topentertainen deed het me niet.

    # Geplaatst op 23-06-2008 om 08:56
  11. bramruiter

    Monstre!
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 7,625


    Alweer vier Hitchcocks deze maand, wat mijn Hitch-teller nu op 8 zet. In het kort mijn (hoogstwaarschijnlijk controversiële) persoonlijke bevindingen:

    Marnie (Hitchcock, 1964)
    Het is misschien vreemd, maar met Marnie maakte ik de klik die ik bij North by Northwest miste. North by Northwest vond ik zelf over het algemeen wat saai en voornamelijk erg gekunsteld. Het plot had zo zijn sterke momenten, zoals het iconische vliegtuig 'gevecht', maar vooral het einde liet me onverzadigd achter. De film had een interessant gegeven - die zoals bijna alle Hitchfilms in één zin samen te vatten zijn - maar het leek alsof Hitch alleen uit was op die makkelijke cash-in. Geen moeilijkdoenerij, meer epische achtervolgingen en Grisham-achtige terugvallen op de regering (natuurlijk is dat overdreven).
    Marnie bleef aan de andere kind in het midden: aan de ene kant was het een Hollywood-Hitch, terwijl het toch zijn minimalisme bewaarde omdat Hitch hier meer focust op de mens en zijn innerlijke demonen. Wat mooi is aan Marnie is dat de film een naïeve knulligheid uitstraalt en zodoende het einde als een baksteen tegen je mond wordt gegooid. Hitchcock ligt regelmatig met het verwachtingspatroon te vozen, iets dat jammer genoeg een wat fragmentarisch uiterlijk krijgt, maar veel van dit wordt goed gemaakt in de ijzersterke derde akte. Uiteindelijk heeft de (misschien onbedoelde) knulligheid zijn functie en kan op die manier goed gepraat worden. Toch bleef ik me een beetje storen aan het fragmentarische, want daardoor voelde ik niet de optimale betrokkenheid bij wat zich op mijn scherm afspeelde.
    8.0/10

    Rear Window (Hitchcock, 1959)
    Vlak nadat ik helemaal verknocht was aan het wereldje en de karakters die Hitchcock creëerde in Rear Window had ik een interessante discussie met Eligius. De beste jongen vondt dat alle thematiek die Hitchcock aankaartte in Rear Window beter was gedaan in voorgaande en opvolgende films. Nou vind ik zelf dat je opvolgende films niet helemaal kan meerekenen, want we hebben het dan over de groei van een artiest. Zo legde hij de link met Marnie doormiddel van de uitgevoerde perversie. Natuurlijk ben ik het met hem eens dat de perversie in Marnie vele malen sterker is ten opzichte van Rear Window, maar daar leent het plot zich ook voor. Wat zo onwijs sterk is aan Rear Window (tegenover Marnie) is dat wij veel meer deel zijn van die perversie. Onze blik blijft continu in de kamer met James Stewarts personage en zonder oppervlakkige manipulatie worden wij één met dat personage. Aan het einde van de film voelde ik dat al mijn eisen volledig waren verzadigd. Dus ook al heeft de beste man dezelfde thema's veel interessanter uitgewerkt in eerdere en latere films, toch blijft Rear Window een weergaloos meesterwerk en mijn tweede favoriete Hitchcock. Om het simpele feit dat alles wat we zien en alles wat gebeurt een functie heeft binnen het geheel en de film qua vorm erg uniek blijft. Het is soort een North-by-Northwest-isatie van Rope. Speaking of which, Rope is dan wel weer de film die het allemaal net iets beter voor elkaar heeft. Qua thematiek (perversie), menselijk drama en de functies van de cinematografie.
    9.0/10

    Strangers on a Train (Hitchcock, 1951)
    In plaats van een beklemmende thriller, kwam ik terecht in een non-issue. Een bekende tennisser komt een 'fan' in één van zijn treinreizen tegen die begint te praten over de perfect moord (Hitchcocks favoriete thema). Hij vertelt de tennis-speler dat ze elkaars moord zouden moeten doen: de fan heeft een hekel aan zijn vader, de tennis man koesterd minachting voor zijn toekomstige ex-vrouw. Wat volgt is een weinig zeggend kat en muis spelletje waarin de psychopatische trekjes van de fan de film probeert te dragen. Het verhaal heeft veel overeenkomsten met The Talented Mr. Ripley, maar doet te weinig met alle gegevens. De bekende perversie ligt ver beneden peil voor wat het wel had kunnen zijn en de spanning vervalt over het algemeen door de lengtes waarin Hitchcock het 'moment' probeert vast te houden. De laatste scène, waarin Hitch duidelijk de opperste aandacht en spanning probeert te verkrijgen, deed niet meer dan vervelen. De montage hanteerd daar zelfs een Eisenstein-achtige simpliciteit, die in de jaren '20 enerverend was, maar hier gewoon NIET werkt. Nu ik zo nadenk bestaat de film eigenlijk constant uit dit soort simpele uitgemolken suspense, de eerder genoemde non-issue (de protagonist had best naar de politie kunnen stappen met zijn verhaal, zo dom zijn ze nou ook weer niet) nog daargelaten. Waar de film wel in slaagd is zijn psychopaat, een prachtige (eventuele) voorbode op Psycho.
    6.0/10

    Rope zal ik een andere keer wat uitgebreider uitdiepen.

    # Geplaatst op 26-06-2008 om 20:56
  12. Eligius

    Redacteur
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 790


    Bram, ik ben het eens met je stukjes over Marnie en Rear Window, maar bij wat je daar schrijft over Strangers on a Train moet ik toch wel zo mijn vraagtekens zetten. (trouwens, niet alles wat je zegt dat tegen het geijkte paadje ingaat is controversiëel hoor Bram...)

    Allereerst mag het duidelijk zijn dat ik je kritiek op North by Northwest nog steeds wat raar vind. Misschien is het een ideetje om de film nog eens een keer te herzien en dan slechts met de houding dat Hitchcock simpelweg een weergaloos mooi geschoten actiefilm heeft gemaakt, zonder pretenties eraan vast geplakt. Hetzelfde trouwens voor Vertigo (hoewel dat natuurlijk minder een actie-film is), gezien dat voor jou ook weer zo'n twee jaar terug is.

    Wat je stuk over Strangers on a Train betreft: mijns inziens zeg je daar toch wel een paar hele gekke dingen.
    We hadden een tijdje terug een gesprek over het thema perversie in de films van Hitchcock. Het is inderdaad zo dat een aantal van zijn beste films handelen over de mens in zijn/haar geperverteerde staat (Psycho, Marnie, Rear Window), maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat alle Hitchcock films zich persé met dit thema bezig moeten houden, of dat het nadrukkelijk op de voorgrond moet zijn.
    In Strangers on a Train, naar mijn idee, moet je toch voornamelijk kijken naar dat kat-en-muis spelletje, dat ik dan wel weer erg sterk vond. Juist Hitchcock's gebruik van montage en compositie droeg bij aan de spanning. Neem bijvoorbeeld die scène op de tennisbaan waarin er prachtig gefocust wordt op Bruno die slechts oog heeft voor Guy, terwijl door de opvoering van de montagesnelheid er een prachtige spanning gecreëerd wordt.
    Ook in dit geval zie ik een ijzersterke suspense-film, die het minder moet hebben van de psychologie van zijn karakters (hoewel Bruno wel een van de meest interessante Hithcock psychopaten is en in mijn ogen ook zeker een blauwdruk voor karakters als Norman Bates als je kijkt naar de toespelingen op homoseksualiteit en een oedipous-achtig complex).

    Nog verder even als kanttekening: Ik hoop dat je zelf ook wel de inconsistentie in je eigen stukken ziet. Wanneer je in je stukje over Rear Window kritiek naar mij toe uit omdat ik Marnie een betere film vind op het gebied van perversie (terwijl deze later gemaakt is), doe jij eigenlijk precies hetzelfde in je stukje over Strangers on a Train waarin je de film vergelijkt met de veel latere The Talented Mister Ripley. Ik heb geen probleem met films uit verschillende tijdperiodes met elkaar vergelijken (ik bedoel, daar hebben we interteksualiteit toch voor uitgevonden?), maar als jij er tegen bent dat ik het doe, moet je daar zelf ook een beetje consequent in zijn he.

    # Geplaatst op 27-06-2008 om 11:11
  13. Kaj

    Night Shifter
    Joined: 21-06-2008
    Posts: 7,419


    bramruiter schreef:Oubolligheid en knulligheid zijn juist de woorden die bij mij opdoemen als ik naar North by Northwest kijk. Leuke, vermakelijke film, maar daarbuiten is met name de laatste scène echt vreselijk qua special effects en plotselinge overgang naar het einde.

    Je wilt zeggen dat je die briljante, symbolische matchcut vreselijk vond? Waarom? En over welke special effects heb je het, die zo vreselijk zijn volgens jou?

    bramruiter schreef:Wat mooi is aan Marnie is dat de film een naïeve knulligheid uitstraalt en zodoende het einde als een baksteen tegen je mond wordt gegooid. Hitchcock ligt regelmatig met het verwachtingspatroon te vozen, iets dat jammer genoeg een wat fragmentarisch uiterlijk krijgt, maar veel van dit wordt goed gemaakt in de ijzersterke derde akte.

    Het is al even geleden voor mij, Marnie, maar ik meen me te herinneren dat juist vooral het einde en de psychologische uitwerking van Marnie erg knullig waren...

    bramruiter schreef:
    Het verhaal heeft veel overeenkomsten met The Talented Mr. Ripley, maar doet te weinig met alle gegevens.

    Zoals?

    bramruiter schreef: De bekende perversie ligt ver beneden peil voor wat het wel had kunnen zijn

    Welke 'bekende perversie'? En bekritiseer je nu werkelijk een Hitchcock film op het creëren van suspense? En wat is er in godsnaam mis met de montage van de eindscène?

    # Geplaatst op 28-06-2008 om 15:34
  14. bramruiter

    Monstre!
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 7,625


    Kaj schreef:
    Je wilt zeggen dat je die briljante, symbolische matchcut vreselijk vond? Waarom? En over welke special effects heb je het, die zo vreselijk zijn volgens jou?

    Het studiowerk, met name de Mount Rushmore achtervolging, het lopen naar het vliegtuig en de bos scene waren niet bepaald om vrolijk van te worden. Hitchcock bedoelde het vast niet op zo'n manier dat het zo slecht eruit ziet dat het leuk wordt. En ja, die matchcut vond ik echt een vreselijke afknapper. Nog meer anticlimax dan een film eindigen met een feestje of aliens.

    bramruiter schreef:
    Het verhaal heeft veel overeenkomsten met The Talented Mr. Ripley, maar doet te weinig met alle gegevens.

    Kaj schreef:
    Zoals?

    De scene waarin de psychopaat vriendjes wordt met zijn familie en opduikt op feestjes, het echode een beetje Ripley, maar die laatste ging dan weer verder door de rol van de man in de familie over te nemen. Daarbij heeft de psychopaat homoseksuele trekjes, die redelijk centraal staan in Ripley. Daarbij schreef dezelfde vrouw zowel het boek van Strangers als van Ripley.

    Kaj schreef:
    Welke 'bekende perversie'? En bekritiseer je nu werkelijk een Hitchcock film op het creëren van suspense? En wat is er in godsnaam mis met de montage van de eindscène?

    In de discussie met Looi kwam de perversie aan bod en alle Hitchcocks die ik zag (afgezien The Birds en North by Northwest) bevatten een vorm van perversie. Dus vandaar: bekend.
    En nee, ik bekritiseer Hitchcock op het creëren van suspense doormiddel van oninteressante montage uitmelkerij. Het ligt er allemaal net iets te dik bovenop en naar mijn mening gaf Hitchcock op een bepaald moment het publiek de kans om de uitgerektheid op te merken.

    Looi, mijn reactie op u volgt later.

    # Geplaatst op 02-07-2008 om 18:27
  15. Nikana

    Gebruiker
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 3


    Ik vond Rope tof.

    # Geplaatst op 02-07-2008 om 20:47
  16. bramruiter

    Monstre!
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 7,625


    That's my girl, maar wát vond je er precies tof aan dan?

    # Geplaatst op 03-07-2008 om 00:11
  17. Nikana

    Gebruiker
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 3


    Dat is het leuke, iedereen kwam met lange berichten aan :D

    Maargoed, ik vond deze film tof omdat alles zich op 1 locatie bevond en het toch 'spannend' bleef. Niet spannend alsin de actiefilms die op dit moment populair zijn, maar spannend alsin de oudere films. Wat erg logish klinkt, aangezien dit ook een oudere film is :D
    De manier hoe Hitchcock mij over een film heen laat praten.. Ik weet niet of iedereen de film Rope heeft gezien, zo niet, dan is dit een spoiler:
    Eén van de delen van de film, waar ik door heen ging praten, was het deel dat de huidhoudster de boeken terug wou doen in het kastje waar de dode man zich bevond. Ze bleef maar teruglopen, wat een klein hysterish moment opleverde bij mij :P

    # Geplaatst op 04-07-2008 om 21:40
  18. Christiaan

    Redacteur
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 1,126


    bramruiter schreef:
    Oubolligheid en knulligheid zijn juist de woorden die bij mij opdoemen als ik naar North by Northwest kijk. Leuke, vermakelijke film, maar daarbuiten is met name de laatste scène echt vreselijk qua special effects en plotselinge overgang naar het einde. Daarbij vond ik Grant echt vreselijk stijf, iets dat voor mij niet werkte, omdat dit een actievolle film betrof. Afgezien de vliegtuig-scène zie ik niet echt de klassieke waarde van dit spektakel.

    De film kwam op mij over als puur en grootschalig entertainment, en misschien moet je proberen het zo te zien. Want het is entertainment met kwaliteit. Ik noem de de prachtig geschoten scène met het sproeivliegtuig of de nog altijd spannende vlucht in de trein.

    Dat je de film knullig noemt, daar kan ik niet inkomen. De eindscène mag dan enorm gekunsteld overkomen (iets waar ik zelf overigens niet over viel), maar verder vind ik de film meer verfrissend en gestileerder dan het gros van de nieuwe grote producties.

    # Geplaatst op 04-07-2008 om 21:54
  19. theo

    Redacteur
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 6,975


    Waar ik vandaag overigens op stuitte toen ik Dial M For Murder keek: het viel me op dat er vaak objecten voor de camera staan en er veel kikvors en vogelvlucht-perspectieven gebruikt werden ondanks het feit dat de film zich slechts op beperkte locaties afspeelt. Blijkt dat de film toendertijd in een soortement van 3d opgenomen was wat die foefjes verklaart. Verder vond ik het een erg mooie film waarin je eigenlijk popelt voor de misdadiger en het mooi is om te zien hoe de criminal mind steeds weer probeert te anticiperen op onverwachte omstandigheden. Naar het schijnt is er naar aanleiding van de scène met de schaar veel psychoanalytisch gemijmerd maar ik vond de beperkte opzet van de film eigenlijk veel interessanter. Het feit dat de film begint met het uit de doeken doen van het complot en pas daarna het verhaal werkelijk begint zal zeker vernieuwend zijn geweest voor die tijd. Question: wat heeft Hitchcock met de kleur rood? In deze film, Vertigo en volgens mij ook nog een aantal andere films is dit een zeer prominent aanwezige kleur. Zeker in de jurkjes van Grace Kelly (mooie vrouw!).

    En ik stuitte bij mijn dagelijks imdb-surfen op een film die gemaakt gaat worden: Number 13. Naar het schijnt gebaseerd op de situatie rondom het filmen van Hitchcock's verloren gegane debuutfilm in onvervalste Nightwatching/Da Vinci Code-historische personen-murder mysterie-stijl. Nou kon ik bar weinig vinden over de redenen waarom deze film nooit afgemaakt is dus ik ben wel benieuwd naar de waarheid (geen Hitchcock as a lunatic-genonzel). Weet hier iemand meer over?

    # Geplaatst op 04-07-2008 om 23:23
  20. bramruiter

    Monstre!
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 7,625


    Nikana schreef:
    Eén van de delen van de film, waar ik door heen ging praten, was het deel dat de huidhoudster de boeken terug wou doen in het kastje waar de dode man zich bevond. Ze bleef maar teruglopen, wat een klein hysterish moment opleverde bij mij :P

    Dat is een grappige benadering die ik niet eerder had gehoord. :) Ik ervaarde zo ongeveer hetzelfde, alleen praat ik niet zo vaak door films heen.

    Tof dat je ervan genoten hebt, maar ik had ook niet anders verwacht, want jij hebt een uitstekende filmsmaak. :D

    # Geplaatst op 07-07-2008 om 16:39

Reply »

You must log in to post.