Welke film zag je niet zo lang geleden?


Topic gestart door HenkMul op 28-12-2008 (2327 posts)
  1. Kaj

    Night Shifter
    Joined: 21-06-2008
    Posts: 7,419


    Sholay is alles.

    # Geplaatst op 30-12-2014 om 02:03
  2. Kaj

    Night Shifter
    Joined: 21-06-2008
    Posts: 7,419


    The Tribe blijft uiteindelijk toch een beetje een nietszeggende film.

    # Geplaatst op 20-02-2015 om 00:31
  3. theo

    Redacteur
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 6,975


    Niet zo bijdehand, Kaj. Ik vond het ook een stomme film, maar het gaat om het gebaar.

    # Geplaatst op 21-02-2015 om 17:41
  4. Kaj

    Night Shifter
    Joined: 21-06-2008
    Posts: 7,419


    Tja, hij sprak me gewoon niet aan.

    # Geplaatst op 21-02-2015 om 18:05
  5. theo

    Redacteur
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 6,975


    Ik heb het idee dat mijn grappen aan dovemansoren zijn gericht.

    # Geplaatst op 21-02-2015 om 21:25
  6. rik

    Redacteur
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 1,790


    L’Inferno (Francesco Bertolini e.a. – 1911)
    Het leuke van deze vroege speelfilm is dat het de speelsheid van de pioniersjaren combineert met een degelijk verhaal. Juist aan dat laatste schort het vaak in de vroege vingeroefeningen in deze nieuwe kunstvorm. Met Dante’s Inferno heeft deze Italiaanse film echter een geweldige kapstok voor visueel gegoochel. De gruwelijkheden die Dante beschrijft in zijn verbeelding van de hel hebben de beeldende kunst al eeuwenlang ter inspiratie gediend. Hier wordt de mosterd vooral bij de prenten van Gustave Doré gehaald, wat zich vertaalt in vaak schilderachtige tableaus die iets mystieks hebben. Het is misschien zelfs een pré dat de beeldkwaliteit niet al te goed meer is, zodat de fantasie van de kijker het werk deels moet doen. De vertelstructuur van Dante’s verhaal is natuurlijk ongebruikelijk, en ook de film gaat mee in het 1-voor-1 afdalen van de cirkels van de hel. Geen echte opbouw van een plot dus, maar een opeenvolging van gelijksoortige scènes. Klinkt saai, maar dat geeft juist een bijzonder ritme, alsof je met Dante en Vergilius meehobbelt van tableau naar tableau (zij zijn ook weinig meer dan toeschouwers van de wondere wereld die ze afdalen). O ja, naar verluid een van de weinige films waarin de profeet Mohammed afgebeeld wordt.
    8/10

    # Geplaatst op 25-02-2015 om 20:09
  7. Kaj

    Night Shifter
    Joined: 21-06-2008
    Posts: 7,419


    Klinkt cool.

    # Geplaatst op 26-02-2015 om 01:40
  8. rik

    Redacteur
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 1,790


    L’abero degli zoccoli (De Klompenboom) (Ermanno Olmi – 1978)
    De dvd-hoes meldt dat deze film in de traditie van het neorealisme staat. Met de amateurcast en een verbeelding van het plattelandsleven eind 19e eeuw is dat wel zo, maar evengoed kwam de film bij mij binnen als een slow cinema project zoals ze bij ladingen op festivals draaien. Waarbij plotloos, lang en “authentiek” sleutelwoorden zijn. Neem alleen al die titel, die verwijst naar een klein momentje halverwege de 3 uur, die je haast over het hoofd zou zien. Een jongetje heeft een kapotte klomp, zijn vader hakt een boom om een nieuwe klomp te maken. Het mooie van de filmopbouw is dat dit soort kleine momenten soms wel, en soms niet, op een onverwacht moment later in de film betekenis krijgen. De Klompenboom beschrijft een cyclus van ongeveer een jaar, genoeg om de bekende levensthema’s en gebeurtenissen voorbij te laten komen in alle onopgesmuktheid van het boerenbestaan.

    Net als met Il Posto uit 1961, over kantoorwerk, heeft Olmi vooral oog voor de sociaal-economische realiteit van een arbeidersbestaan. Allereerst door de continue stroom aan handelingen die optellen tot het levensonderhoud. Daarnaast door te tonen hoe een micro-samenleving als deze ingericht is, met de subtiele verschillen in ‘welvaart’, status en macht. Veel van wat we zien, zien we door een economische bril. De geboorte van een kind is in de eerste plaats een economische gebeurtenis; een extra mond te voeden en dus slecht nieuws. In de beginscène betreurt een vader het dat zijn zoontje, als enige, naar school toe zal moeten. Zijn hulp is hard nodig in het huishouden, voor langetermijnperspectieven is simpelweg geen ruimte. Een film als deze maakt met dit soort observaties overduidelijk hoe vastgeklonken klassenverschillen 100 jaar geleden waren, en hoe gedetermineerd je (arbeiders)bestaan in feite was. Als kijker anno nu realiseer je je vooral hoeveel er in betrekkelijk korte tijd veranderd is. Vermoedelijk was dat een kleine 40 jaar geleden al niet veel anders, toen Olmi met dit verslag van een verloren gegane wereld de Gouden Palm won.
    7,5/10

    # Geplaatst op 01-03-2015 om 20:59
  9. beavis

    Absurd Hero
    Joined: 20-09-2012
    Posts: 1,074


    aanvullend op de Russische boekverfilmingen van de frontpage:

    http://nl.wikipedia.org/wiki/Aleksandr_Grin
    quote: schreef voornamelijk korte verhalen in een niet nader genoemde Europese of Latijns-Amerikaanse omgeving. Zijn verhalen handelen voornamelijk over de zee, avonturen en liefde. Grins verhalen hebben geen directe relatie met het tsaristische Rusland of de Sovjet-Unie, omdat ze allen zijn gesitueerd in een door hemzelf verzonnen omgeving; liefhebbers van zijn werk noemen dit fictieve land Grinlandia. Buiten Rusland is Grin nagenoeg onbekend. Zijn belangrijkste, ook in het Nederlands vertaalde werk is Scharlaken zeilen, een kort romantisch verhaal uit 1923.

    Alye parusa (1961) Scarlet Sails - 7
    Een van de eerste verfilmingen van zijn werk en ook naar verluid het meest gelezen verhaal. In de meesterlijke handen van Ptushko wordt dit een echte sprookjesfilm vol met zijn kenmerkende kleurrijke composities. Het is echter niet een van zijn beste films, omdat het verhaal uiteindelijk nogal episodisch en weinig fantasievol is. Als we Grin echter bij de symbolisten kunnen plaatsen (Lampo wellicht?), dan denk ik dat hij ook slechts de MO van een sprookje pakt en dit over een sociaal-realistische onderlaag legt. Terwijl Ptushko aan de andere kant meer de man is van het heldenepos en het pure avontuur.

    Begushchaya po volnam (1967) Running on Waves - 8
    Hier wordt het een stuk interessanter. Een concertpianist reist in een moordend tempo door de Sovjet-Unie tijdens een record tournee. Midden in de nacht stapt hij in 'the middle of nowhere' uit zijn trein bij een tussenstation om even snel een pakje sigaretten te scoren. Bij de kiosk komt hij er achter dat hij zich in de buurt bevind van steden die door Grin beschreven zijn en waarvan hij altijd dacht dat ze puur fantasie waren. Moe van de concerten en enorm geïntrigeerd door de vreemde omgeving besluit hij de trein zonder hem te laten vertrekken en niet veel later bevindt hij zich al aan boord van een schip waarover hij ooit gelezen had.

    typisch zo'n alice in wonder land / after hours achtig concept van een nachtelijke reis met absurde ontmoetingen. het wordt vreemder daarna met o.a. een geestverschijning op zee en een wild carnavalsfeest. Het herinnerd ook aan L'Invenzione di Morel (boek en beide verfilmingen die ik zag), door de pseudo-Europese setting aan Miyazaki en zo zijn er vast nog veel meer magisch-realistische verwijzingen in terug te vinden. De cinematografie is mooi en enkele scenes zijn echt geweldig, alleen de regie had nog wat strakker en grootser gekund, want zo goed als de referenties die ik heb geschetst is het toch allemaal ook weer niet. Het is dus ook weer niet zo vreemd dat deze Bulgaars/Russische coproductie van een vrij onbekende regisseur niet echt bekend is geworden

    Deze beide films zijn door Ruscico op DVD uitgegeven, met subs

    Heb de verhalen zelf niet daadwerkelijk gelezen, dus ik moet het doen met wat ik heb gezien en wat Wikipedia zegt. Heb voor de toekomst nog wel drie sfeervolle Oost-Europese horrorfilms die op zijn werk zijn gebaseerd in de planning: Morgiana (1972), the Rat Saviour (1976) en Mister Designer (1988)... die lijken toch iets minder romantisch en iets minder met zeilboten te maken hebben... :)

    # Geplaatst op 21-03-2015 om 01:54
  10. rik

    Redacteur
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 1,790


    Soy Cuba (Mikhail Kalatozov – 1964)
    Dit is geen film van het type dat met de kijkbeurt beter wordt. Sterker nog, de gebreken die aanvankelijk nog door de overweldigende cameravoering overschreeuwd werden, komen bij herkijk alleen maar meer aan het licht. In diezelfde periode kon in de Sovjet Unie al meer afstand genomen van de archetypische films die de Stalinperiode voortbracht. Als de Kraanvogels Overvliegen (1957) van deze zelfde Kalatozov is daar een sterk voorbeeld van. Soy Cuba lijkt haast een stap terug in de tijd, met de uitwerking van het concept revolutie zoals Eisenstein en co dat in de jaren 20 deden. In episodes zien we de opbouw naar de Cubaanse revolutie; Amerikanen die zich tegoed doen aan prostituees in het vakantieparadijs van voor Castro, kapitalisten die hardwerkende boeren van het land zetten etc.; vernederingen die een revolutie onafwendbaar maken, zo wordt het voorgesteld.

    Net als bij de gelijksoortige Sovjetfilms uit de jaren 20, is het grootste probleem dat van identificatie met personages. Nu had iemand als Eisenstein, geheel in lijn met de Communistische doctrine, nog bewust de onderdrukking van de massa’s, en niet die van het individu op het oog. In Soy Cuba (de titel en het gebruik ervan in de film hint op eensgezindheid van het volk), is er weliswaar meer oog voor individueel leed, maar dit is zo slecht uitgewerkt dat het nauwelijks tot sympathie kan leiden. De slachtoffers zijn er veelal zo maar, zonder behoorlijke introductie. Daarmee blijven ze zonder enige persoonlijkheid, wat het lastig maakt hun leed ‘mee te leven’. De opbouw binnen de segmenten helpt wat dat betreft ook niet mee. De ingezette spanningsopbouw wordt geregeld doorbroken door ingelaste poëtische passages. Op zich is het de mooifilmerij waar de film terecht haar status aan dankt, maar dat staat op gespannen voet met de dramatische kracht. Neem een passage als die na het mislukte sluipschutincident. Er is dan opgebouwd tot een spanning, die volledig wegebt in een lange poëtisch gefilmde autorit. Vervolgens landen we in een scène waarin een inval plaatsvindt op een pamfletdrukkerijtje, met dramatische afloop. Door die lange autoscène is daar onvoldoende naar opgebouwd, en overvalt dit volgende dramatische moment de kijker onverwacht. Ook de algehele traagheid doet het effect geen goed; Soy Cuba is meer een film om bij weg te dromen, dan om de politieke boodschap actief ter harte te nemen.
    7/10

    # Geplaatst op 22-03-2015 om 20:42
  11. rik

    Redacteur
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 1,790


    Nog niet eerder meegemaakt, bij Pathé nog wel; na een uur houdt het geluid ermee op en wordt een volle zaal verzocht dan maar naar huis te keren... Jammer, want Cobain: Montage of Heck beviel me tot dan toe wel. Veel homevideo's uit huize Cobain, doorsneden met schrijfsels en tekeningen van Kurt Cobain. De grunge op volle geluidssterkte was ook erg lekker, maar ja, misschien dat dat de geluidsinstallatie teveel werd...

    # Geplaatst op 29-04-2015 om 21:46
  12. rik

    Redacteur
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 1,790


    The Kidnapping of Michel Houellebecq (Guillaume Nicloux – 2014)
    Zou je dit kunnen zien als de tegenhanger van de mockumentary? De fictieve pendant, waar het fictieve ondermijnd wordt door niet-fictieve elementen. Die op hun beurt ook weer niet volledig uit de werkelijkheid gegrepen blijken. Zo is er Michel Houellebecq die als zichzelf optreedt; hij wordt ontvoerd, knoopt gesprekken aan met zijn ontvoerders, en polemiseert er op los zoals de Fransen van hem gewend zijn. Maar in hoeverre is dit de echte Michel Houellebecq, of toch een fictieve versie van Houellebecq, gespeeld door Houellebecq zelf? Ook de gesprekken krijgen daardoor steeds een dubbele lading. Enerzijds wekt de aanwezigheid van Houellebecq als zichzelf, en verwijzingen naar zijn werk en gedachtegoed, de indruk van feitelijkheid. Tegelijk worden feiten, vaak subtiel, verdraaid. Zo ontspint zich een gesprek over “Warcraft” (bedoeld wordt de schrijver Lovecraft, maar dat wordt niet tegengesproken) en over een passage die wel of niet te vinden is in het boek dat Houellebecq over hem schreef. En een gesprek tussen M.H. en de domme kracht van een ontvoerder die wil weten welke regels gelden voor alexandrijnen is weer absurdistisch in zijn onwerkelijkheid.

    Natuurlijk vervloekte ik mezelf weinig meer over Houellebecq te weten dan de controverses die af en toe over de Franse landsgrenzen reiken en de lezing van slechts 1 roman; voor de kenners is er waarschijnlijk nog veel meer te halen uit dit heerlijke spel met feit en fictie. Michel Houellebecq heeft zich met zijn onconventionele denken, grillige gedrag en onderkoelde humor als fascinerende persoonlijkheid bij mij in de kijker gespeeld.
    8/10

    # Geplaatst op 13-05-2015 om 21:08
  13. Kaj

    Night Shifter
    Joined: 21-06-2008
    Posts: 7,419


    Jupiter Ascending

    Kan het geld voor zo'n toekomstige Marvel productie niet naar het afmaken van deze film gesluisd worden, plus een zomer re-release met behoorlijke marketing?

    # Geplaatst op 02-07-2015 om 22:12
  14. bramruiter

    Monstre!
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 7,625


    Ik was zat van What I Watch, dus besloot mijn eigen film-bijhoud-website te maken. Super alpha, vooral gemaakt om wat functies te kunnen doorgronden, en qua vorm nog niet heel erg mooi, maar wel een plek waar ik verdomme niet hoef te wachten tot er een non-imdb film wordt toegevoegd. Bij deze: Konsum.

    # Geplaatst op 13-07-2015 om 23:56
  15. Kaj

    Night Shifter
    Joined: 21-06-2008
    Posts: 7,419


    Letterboxd zag je niet zitten? :P

    # Geplaatst op 14-07-2015 om 00:21
  16. bramruiter

    Monstre!
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 7,625


    Nope. Ik vind die interface te fancy. Ik wil gewoon een lijst met data en een rating.

    EDIT: Hoewel, ik ben weer ingelogd en het is toch wel een interessante website. Misschien ga ik wat ideeën jatten.

    # Geplaatst op 14-07-2015 om 08:49
  17. Kaj

    Night Shifter
    Joined: 21-06-2008
    Posts: 7,419


    Met een rating die niet op het eerste oog te begrijpen is. ;)

    # Geplaatst op 14-07-2015 om 08:59
  18. bramruiter

    Monstre!
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 7,625


    Oh ja. Daar moet je achter zien te komen. ;)

    # Geplaatst op 14-07-2015 om 09:04
  19. Kaj

    Night Shifter
    Joined: 21-06-2008
    Posts: 7,419


    Champaigne for you real friends and real pain for your sham friends?

    # Geplaatst op 14-07-2015 om 10:01
  20. bramruiter

    Monstre!
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 7,625


    Nou. Ik heb het maar in dobbelsteentjes veranderd. Ik ga nog rating-images maken. En een legenda. En een functie om reviews te kunnen schrijven. Maar sowieso is het systeem nog niet helemaal daar.

    # Geplaatst op 14-07-2015 om 10:39

Reply »

You must log in to post.