Forum
Same here. ^^
Welke film zag je niet zo lang geleden?
Topic gestart door HenkMul op 28-12-2008 (690 posts)
-
# Geplaatst op 19-07-2010 om 20:51
-
Jullie weten zeker dat jullie hetero zijn?
# Geplaatst op 19-07-2010 om 21:07 -
Wat, dat een beetje een behoorlijke kostumering bijdraagt aan het kijkplezier, dat dat alleen aan homo's voorbehouden is? ;)
# Geplaatst op 19-07-2010 om 21:50 -
Ja. Ik bedoel, ik houd van vrouwenbillen, maar die broeken waren niet bepaald complimenteus. Zonde, denk ik dan.
# Geplaatst op 19-07-2010 om 23:52 -
Komop, dat Elvisjasje + spijkerbroek was een fantastische outfit. En het blauw van de spijkerstof die veel gedragen werd, contrasteerde vaak mooi met de rode achtergronden (en soms werd dat in de outfits zelf gedaan) en zo zorgde de kleding vaak voor interessante kleurcomposities.
# Geplaatst op 20-07-2010 om 01:18 -
Dat haar kleding mannelijk was is toch ook makkelijk te verklaren vanuit het misbruik? Ik vond het wel passend.
# Geplaatst op 20-07-2010 om 12:18 -
Ik houd niet van filmmakers die hun films laten groeien op karaktertrekjes en gekke dingetjes.
Hear hear. Kon ook niks met Adam's apples en heb lang in de veronderstelling geleefd dat ik de enige op aarde was die een bloedhekel heeft aan Amelie (al vond ik delicatessen nog erger). In dezelfde categorie: Terribly happy.
# Geplaatst op 20-07-2010 om 14:46 -
Een herkijk van Amelié deed de film geen wonderen. Ik zit in jullie team.
# Geplaatst op 20-07-2010 om 15:39 -
Ik vond Amelie de eerste keer ook al niet echt geweldig. Maar op de een of andere manier heb ik zowel de DVD als de soundtrack :s
# Geplaatst op 20-07-2010 om 16:53 -
Amelie, is ook niet zo een sterke film, een beetje over het paard getild. Maar Delicatessen daarin tegen.. Dat is een meesterstukje.
# Geplaatst op 20-07-2010 om 17:25 -
The wind will carry us (Abbas Kiarostami, 1999)
Ik vond dit een mindere Kiarostami en dat verbaasde me deels. Want dit soort terloopse realistische plaatsgebonden cinema, niet onverwant aan Hou Hsiao Hsien, ligt me doorgaans goed. Ik denk dat Kiarostami zijn gortdroge humor hier teveel probeerde uit te venten door herhaling, hetgeen een beetje op mijn zenuwen werkte. En ik heb heel weinig met reciteren van poezie in film. Ik vind het in dit soort cinema zelfs enorm vloeken. Maar er zit genoeg genietbaars in. Personages die je nooit te zien krijgt, het feit dat je lange tijd geen idee hebt wat er gaande is, dat soort dingetjes. En de blatante ineffectiviteit van de hoofdpersoon. Ik las dat deze film het Midden-Oostelijke broertje wordt genoemd van Local Hero. Dat vond ik goed gezien.The Philadephia story (George Cukor, 1940)
Een film die me er weer aan herinnerde dat er nog een grote stapel ongezien Hollywood-materiaal op me ligt te wachten, en dat je Hollywood nooit en te nimmer moet onderschatten. Th Philadephia story heeft een fast-paced, snappy script en zoveel uitstekende dialogen (vergelijkbaar met All about Eve) dat je het totaal ongeloofwaardige einde op de koop toeneemt. Het is tevens de eerste film waarbij ik met name onder de indruk was van de – doorgaans nogal kleurloze – James Stewart.Les glaneurs et la glaneuse (Agnes Varda, 2000)
Denderend geslaagde documentaire, pantheon-materiaal. Het is ongelofelijk, de losheid waarmee Varda binnen tien minuten een gelaagdheid neerzet die je aan je stoel kluistert. Een aangrijpend, humanistisch protret van mensen die – uit ideologie of noodzaak – scharrelen en recyclen. De versie die ik zag bevatte een 45 minuten durende documentaire waarin Varda de mensen uit de documentaire later nog eens opzoekt. Prachtige extra.The limits of control (Jim Jarmusch, 2009)
Ik vond de eerste helft zo overdonderend saai dat ik geen enkele aandrang voelde het einde te willen begrijpen.The aviator (Martin Scorsese, 2004)
Scorsese doet een Citizen Kane. Als er een generalisatie te maken valt over Scorsese’s niet-auteursfilms, dan is het dat ze bijna allemaal erg entertainend zijn. Deze is een beetje te lang, maar ik heb me weer uitstekend vermaakt. Scorsese doet de camera volledig op hol slaan, ter verbeelding van vrije geest van zijn protagonist (filmer/vliegtuigbouwer/avonturier Howard Hughes) en dat ziet er blij vlagen errug digitaal uit. Een groter probleem vond ik de casting van de hoofdrol. Vermaard filmer/vliegtuigbouwer/avonturier en dan die babyface van DiCaprio.Ordet (Carl Dreyer, 1955)
Zoon uit familie A wil met dochter uit familie B, maar de twee families hebben net een ander protestants geloof. Ondertussen loopt er een ander zoon als een zombie door het huis regilieuze taal te oreren. Deze man gaat uiteindelijk een wonder verrichten. Rechtlijnig verhaal dat 16e eeuws aandoet, maar waar ik uiteindelijk wel in meeging. Misschien was ik enorm in de stemming voor dit soort zware verhalen nadat ik eerder deze week op tv genoten had van het toneelstuk Jedermann (Salzburger Festspiele), de Duitse Elckerlyk. Al moet ik bekennen dat die orerende zoon het eerste uur volledig op mijn lachspieren werkte.The lady from Shanghai (Orson Welles, 1947)
Wat me van deze film vooral bij zal blijven is het eerste half uur. Een moordend tempo, hoogst eneververende en geestige dialogen en – wat in alle bewondering voor de regisseur nog weleens vergeten wordt – een geweldig haast method-acterende Welles. Wat volgt is een uitstekende film noir die uiteindelijk uitmondt in een rechtbankdrama. Dat vond ik een beetje jammer eigenlijk, want ik vond de setting op boot en exotische oorden eigenlijk wel plezant. De volle glorie waarmee Rita Hayworth in beeld wordt gebracht is op het randje.Imitation Of Life (Douglas Sirk, 1959)
Blanke weduwe met dochter ontmoet op strand een zwarte alleenstaande vrouw met een blanke dochter en besluit haar onderdak te verschaffen. Blanke weduwe wordt welgestelde actrice. Blanke dochter heeft de grootste moeite met haar zwarte moeder. Het niet overdreven geloofwaardige verhaal wordt in grote stappen geserveerd met een mierzoete saus, waarvan je achteraf leest dat het wellicht allemaal ironisch en sarcastisch is. Dat is me iets te gemakkelijk, al moet ik zeggen nog steeds niet goed te weten wat ik nou van Sirk moet vinden. Het is soap opera, en de raciale kwesties worden net zo toegankelijk behandeld als in pak hem beet GTST. Maar er zit wel een extra ingredientje in: de vraag of de goedheid van de blanke opweegt tegen het onderdanig blijven van de zwarte. Het is een en al zoetigheid, maar in de tweede helft zitten een paar echt ontroerende scènes. De ironie ontgaat me eigenlijk volledig, maar een welgemikte emmer sarcasme raakte me in de allerlaatste scene vol in mijn gezicht. (!!spoiler-alert!!) Nadat de zwarte vrouw is overleden, wordt de blanke dochter met liefde opgenomen in het blanke gezinnetje. The end, orde hersteld.# Geplaatst op 31-07-2010 om 12:09 -
Idi i Smotri
Mijn vrije middag hiermee benut en ik ben verslagen. Dit moet wel het meest brute en indrukwekkende werk zijn, samen met Les Bienveillantes van Jonathan Littell, wat ik ooit over de holocaust onder ogen heb gezien. 10/10
# Geplaatst op 05-08-2010 om 18:07 -
L'Illusionist (2010, Chomet)
Een teleurstelling. De weinige humor, running gags die niet echt werken en het te veel spelen op de emoties van de kijker maken het toch wel een enigszins vermoeide zit. Ondanks dat film 'slechts' 90 minuten duurt.
Niettemin waren de getekende beelden weer verbluffend en sfeervol en geven ze een mooi beeld van de jaren 50. Jammer genoeg heeft Chomet zich ook ingelaten met CGI wat echt afbreuk doet aan de unieke sfeer die de stijl van Chomet toch kenmerkt.
Gelukkig is met Les Triplettes de Belleville het leed snel vergeten.
5.6/10# Geplaatst op 06-08-2010 om 21:18 -
Erwan schreef:
Idi i Smotri
Mijn vrije middag hiermee benut en ik ben verslagen. Dit moet wel het meest brute en indrukwekkende werk zijn, samen met Les Bienveillantes van Jonathan Littell, wat ik ooit over de holocaust onder ogen heb gezien. 10/10Idi i Smotri kun je volgens mij moeilijk een film noemen die over de holocaust gaat, toch? Of laat mijn geheugen me nu in de steek?
# Geplaatst op 07-08-2010 om 11:10 -
Goodfellas
Prima coming-of-age-gangsterfilm, waarbij ik toch moet toegeven er niet helemaal in te kunnen komen. Ik vond het leuk dat het als een kleinschaligere/meer realistische Scarface aanvoelt, maar zelf denk ik dat ik niet zoveel heb met dit soort gangsterfilms. Ik word al snel moe van hun haantjesgedrag en dat geschreeuw. Niettemin blijft het Scorsese en daarmee een onderhoudende film gemaakt met vakmanschap.
7.5There Will Be Blood
Aan het begin zit een scène, vlak nadat zijn werknemer het loodje legt. Daniel Plainview, besmeurt met bloed en olie, kijkt naar het kind van de werknemer dat op zijn beurt begint te huilen. Die close-up van hem, dat bloed, die olie, magisch. En zo zit de film vol met dit soort momenten. De tweede keer en nog altijd één van mijn favoriete tragikomedies.
9.5# Geplaatst op 07-08-2010 om 11:46 -
Tragikomedie, werkelijk? Ik vond 'm vooral onheilspellend, vrij donker van aard. Al was het maar vanwege de soundtrack die geen ruimte overliet om opgelucht of zelfs met een glimlach vrij te ademen.
# Geplaatst op 07-08-2010 om 11:52 -
De tweede keer is die drukte redelijk makkelijk te behapstukken, dus daar had ik minder last van. Maar tijdens beide kijkbeurten moest ik enorm lachen om Daniel Plainview. De manier waarop Day-Lewis hem portretteert vind ik gewoon enorm grappig. Het is meer de humor van een The Office UK aflevering, waarbij het pijnlijke me op de lachspieren werkte. Natuurlijk is het een intens nare film en daar ga ik ook zeker in mee, maar zijn manier van communiceren en het niet vatten van sociaal zijn vond ik elke keer erg hilarisch. Er is zo'n scène waar hij met zijn zoon in een bar zit en van die gasten van Standard Oil binnenkomen. Day-Lewis ergert zich kapot, maar in plaats van een tirade legt hij een zakdoek op zijn hoofd en begint heel vervelend te doen. Fantastisch. Ik lachte me kapot! Zelfde geld voor de laatste scène, met Eli Sunday. You're nothing but the afterbirth. Where were you when Paul was suckling on your mothers teat? Hilarisch. Ik kon ook niets anders dan indenken hoe het zou zijn geweest als Will Ferrell of John C. Reilly de rol van Plainview op zich had genomen. Ik zou graag die één op één remake willen maken.
Ik ben overigens blij dat ik hem niet in de bioscoop heb gezien, anders was ik die gozer geweest die continu misplaatst in lachen uitbarstte. Maar nou heb ik ook redelijk verknipte humor, denk ik.
# Geplaatst op 07-08-2010 om 12:10 -
BOO! beide meesterwerken, man!
# Geplaatst op 08-08-2010 om 00:30 -
Het Blu Ray Festival was een succes. De films met korte meningen:
Tunnel Rats (2008)
Ouwe-koeien-uit-de-sloot-film gemaakt door iemand die er eigenlijk geen aandacht had mogen besteden. Boll verteld het verhaal over een stel soldaten wiens taak het is om de claustrofobische tunnels in Vietnam 'spleetoog-vrij' te maken. Hij probeert het met alle macht, maar het lukt hem niet een potentieel interessant onderdeel te introduceren. De personages zijn stuk voor stuk poëtische narigheden die continu allerhande kwesties moeten aansnijden terwijl te merken is dat de acteurs die de personages spelen niet geloven in wat ze doen. Dan staan we als publiek ook in eens aan de kant van de Vietcong, zien we een onderdeel van hun verhaal. En tussen alle saaie actie, non-claustrofobische non-horor en pretentieus geneuzel probeert Boll als een ware Malick aandacht te besteden aan de natuur. Deze kan in de kast naast BloodRayne als de ultieme doodsteek van een prettige filmavond.
1½Under Siege (1992)
Gelukkig was daar het ultiem vermakelijke en campy 90s waterspektakel met Steven Seagal. Vrij weinig over te zeggen dan dat ik heb gelachen.
7Big Trouble in Little China (1986)
Enkele typische Carpenter horroronderdelen, opzettelijk B-film en Kurt Russell als de ultieme nietsnut. Wel wat te langdradig en te uit de lucht gegrepen bij tijden. Verder vond ik het zelfbewuste karakter wat te kinderlijk.
6Speed Racer (2008)
Toegegeven, die laatste drie kwartier was een beetje te veel van het goede, verhaaltechnisch gezien. Niettemin duren de race-sequenties nooit te lang en ziet het er bijna constant uit als een met snoep gevulde LSD trip. Fascinerend spul, visueel vakmanschap, nog een positieve opsomming. Ik heb genoten.
8½Zombie Strippers! (2008)
O, wacht, DIT was de ultieme doodsteek. Hoe kun je nou een film waarin strippers zombies worden verpesten?
1Sorority Row (2009)
Een heerlijk oppervlakkige slasher die aan het einde jammer genoeg wat verkeerde keuzes maakt. Het shaky-camerawerk stoorde mij nauwelijks en ook die eindeloze dialogen vond ik heerlijk om te zien. Daarbij is iedereen in de film (afgezien Carrie Fisscher met shotgun) ongelofelijk mooi, dus is er genoeg om naar te kijken. Maar als dan de payoff komt valt de film nogal dood. Onaangekondigd staan we te kijken naar de killer, wiens ontmaskering er nergens echt toe deed en zodoende ook niet verrassend was. Meteen maar even dat origineel opzoeken. Misschien is die beter.
5# Geplaatst op 09-08-2010 om 15:00 -
Mijn paar woorden dan over het gebeuren dat inderdaad erg leuk was, zeker toen om 8 acht uur 's ochtends de hond op hol sloeg en even later Maatmans wekker driemaal behoorlijk afging ;-) Nee, het was erg fijn en zeker de nieuwe blu releases zagen er op zo'n groot scherm prima de luxe uit.
Tunnel Rats
Heb ik even pech dat die door verslapen n.a.v. lange parade-dag aan mij voorbij is gegaan. Althans, bijna. Want Bram was zo aardig om de laatste 20 minuten nog aan me te laten zien. Zag er kut uit!Under Siege
Jeugdsentiment dat nog steeds erg goed te pruimen is omdat het gewoon een sterk opgezette actiefilm is met heerlijke schmierende Tommy Lee Jones en Gary Busey ("Do I look like I need psychic re-evaluation?"). Fantastisch popcornvermaak. 7.5Big Trouble in Little China
Jeugdsentiment dat minder goed overkwam dit keer. Zoals Bram al zei: "ik zou deze film erg tof hebben gevonden toen ik nog 10 was". Dat klopt. 6.5Speed Racer
Daar kon ik dus helemaal niks mee. OK, het ziet er allemaal wel professioneel uit, maar het nut ervan ontging mij een beetje en heel af en toe moest ik zelfs aan Tarsems draak "The Fall" denken qua mooifilmerij. Dat kan nooit de bedoeling zijn :s En dat joch met die aap! Hoe verschrikkelijk was dat? Veel te langdradig ook voor een kinder/jeugdfilm. 4Zombie Strippers
Ja, kutfilm. Van de mooiste vrouw zagen we niks en we moesten het toen maar doen met een goth-hoer en een verlept geraakte Jenna Jameson. En met de opzet van strippers, zombies en Robert Englund wordt bitter weinig gedaan. De ping pong scene verdient echter een half punt! 1.5Sorority Row
Ik heb door de jaren heen veel, heel veel zouteloze slashers gezien en deze past uitstekend in dat dubieuze lijstje. Uitermate voorspelbaar, vervelende en oninteressante personages, plotgaten galore, een suffe climax en vooral niet eng. De kills zijn op een door de mond geboorde fles wijn van matig niveau. Hollywood is al jaren bezig slasher klassiekers te verkrachten dus waarom kan deze remake daar dan ook niet tussen? 2# Geplaatst op 09-08-2010 om 18:28
Reply »
You must log in to post.