Fritz Lang


Topic gestart door Fedor op 26-06-2008 (28 posts)
  1. Fedor

    Redacteur
    Joined: 23-06-2008
    Posts: 2,123


    Fritz Lang

    1,000 Greatest Films: Destiny (1921), Dr. Mabuse, The Gambler (1922), Metropolis (1926), Spies (1928), M (1931), You Only Live Once (1937), The Woman in the Window (1944), The Big Heat (1953), Moonfleet (1955), Beyond a Reasonable Doubt (1956), While the City Sleeps (1956), The Tiger of Eschnapur (1958), The Indian Tomb (1959)
    Senses of Cinema
    Aantal films: 39

    Filmografie:

    Die Spinnen, 1. Teil: Der Goldene See (1919)
    Harakiri (Madame Butterfly) (1919)
    Die Spinnen, 2. Teil: Das Brillantenschiff (1920)
    Vier um die Frau (1921)
    Der mūde Tod(1921)
    Dr. Mabuse der Spieler (1922)
    Die Nibelungen: Siegfried (1924)
    Die Nibelungen: Kriemhelds Rache (1924)
    Metropolis (1927)
    Spione (1928)
    Frau im Mond (1929)
    M (1931)
    The Testament of Dr. Mabuse (Das Testament des Dr. Mabuse) (1933)
    Liliom (1934)
    Fury (1936)
    You Only Live Once (1937)
    You and Me (1938)
    The Return of Frank James (1940)
    Western Union (1941)
    Man Hunt (1941)
    Hangmen Also Die (1943)
    Ministry of Fear (1944)
    The Woman in the Window (1944)
    Scarlet Street (1945)
    Cloak and Dagger (1946)
    Secret Beyond the Door (1948)
    House by the River (1950)
    American Guerrilla in the Philippines (1950)
    Rancho Notorious (1952)
    Clash by Night (1952)
    The Blue Gardenia (1953)
    The Big Heat (1953)
    Human Desire (1954)
    Moonfleet (1955)
    While the City Sleeps (1956)
    Beyond a Reasonable Doubt (1957)
    Der Tiger von Eschnapur (1959)
    Das indische Grabmal (1959)
    Die 1000 Augen des Dr. Mabuse (1960)

    # Geplaatst op 26-06-2008 om 21:05
  2. Fedor

    Redacteur
    Joined: 23-06-2008
    Posts: 2,123


    Scarlet Street (1945)

    Een zeer donkere, betekenisvolle noir, die in zijn handeling van drama een meer bittere nasmaak achterlaat, dan het cynisme dat we vaker vinden in het betreffende genre. De zwarte humor is hier slechts te herkennen aan het ontbreken ervan; er rest slecht diepe ironie in hoe onschuld langzaam wordt gemangeld door het lot.

    Scarlet Street, naar het schijnt Lang's favoriete film uit zijn Amerikaanse periode, heeft zelfs meer weg van een Griekse tragedie, dan de schaduwen van zijn genre waarin de studiolokaties zich herhaaldelijk in hullen, en hoewel de femme fatale in de vorm van de heerlijk slechte Joan Bennett schittert als een nachtelijke prostituee, gevormd door leugens en psychologishe corruptie, is het de menselijke ziel die Edward G. Robinson als de goedgelovige Chris Cross blootlegt, die ons als kijker keer op keer weet te raken en te boeien als toonvoorbeeld van empathie - een zeldzame eigenschap binnen het genre van de film noir waar je de personages eerder uitspuugt dan hoop voor ze koestert.

    Edward G. Robinson speelt wellicht de rol van zijn leven als deze oudere man die onhandig en ondoordacht een dame (Bennet) in nood redt van een dief in vermomming. Deze ontsnapte dief blijkt haar vriend (pimp) te zijn, en wanneer bij Chris al snel de liefde voor deze Kitty zich in zijn maag vastknoopt, weten zij hem sluw te verstrikken in een wereld die hem van goed bedoelde diefstal tot erger aanzet. Alles voor zijn Kitty. Zijn rol als financieel ambtenaar tot hobbyschilder komt hier in beide aspecten mooi naar voren, in hoe iemand te manipuleren is via zijn eigen goedwilligheid. Spoiler: Wanneer Kitty na een vernietigende dialoog aan Chris duidelijk maakt dat hij bedrogen is, leidt dit tot een gruwelijke, compulsieve id-moord. Door deze daad maakt de film metaforisch eveneens definitief een einde aan de onschuld binnen het verhaal; de meest naargeestige conclusie wensbaar.

    Het koppel van Joan Bennet en Dan Duryea (haar vriend Johnny), die tevens samen met Edward G. Robinson in de vorige geregisserde productie van Fritz Lang - The Woman in the Window (1944) - speelden, zijn op zichzelf ook heerlijk om naar te kijken in hun (zelf)destructieve affaire en plannen. Toch komen ze als pure vormen van slechtheid bovenal zeer menselijk over, wat je ook - zeker op het eind - toch om hun lot doet bekommeren. Een verdienste van Fritz Lang die een goed oog had voor de emotionele kant en complicaties van personages, wellicht ook een reden waarom Scarlet Street een remake is van La Chienne (1931), van de eveneens humanistische regisseur Jean Renoir waar Lang ontzag voor had.

    Soms dwaalt het verhaal in Scarlet Street te veel weg van de plek van actie, bijvoorbeeld wanneer de overleden man van Chris zijn vrouw (een vreselijk mens die Chris wegens een woonplek getrouwd is) onverwachts een rol gaat spelen die wat zijdelings wordt afgehandeld zonder verdere betekenis over emotionele diepte die er wel in had gezeten. Dit merk je eveneens bij andere randpersonages om Chris heen, zoals de collega's op zijn werk, die net te veel op de achtergrond blijven.
    Ook de verwijderde scène (deleted scenes), die niet meer bewaard zijn gebleven, hadden in mijn optiek het verhaal op sommige plekken nog zeker kunnen verrijken.

    De film eindigt op een redelijke onverwachte toon; eerst is er een geïnspireerde rechtbank scène doormiddel van een reeks close-ups, maar daarna geeft Fritz Lang in de laatste vijf minuten een eigenaardige artistieke draai aan het verhaal, die sterk refereert naar zijn expressionistische verleden, zij het niet zozeer visueel, maar in het gebruik van geluid. Deze pscyhologische interpretatie viel voor mij net buiten de realiteit van wat vooraf was gegaan, maar het schept wel een zeker indringend gevoel dat de kijker niet onbemoeid laat. Om hiermee een bekende regel binnen het genre te verklappen: er zijn weinig film noirs die zolang emotioneel doorspelen op het ontbreken van een goede afloop, en daarmee enige vorm van hoop.

    9

    # Geplaatst op 26-06-2008 om 23:23
  3. Eligius

    Redacteur
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 790


    Je hebt gelijk. Scarlet Street is ongetwijfeld de meest zwart Lang film, en wellicht zelfs wel een van de meest zwarte film noirs ooit gemaakt. Je review, moet ik zeggen, voegt dan ook wel flink wat toe aan hoe ik tegenover de film sta (waarbij ik wellicht iets te streng ben geweest in het kijken naar wat er juist wat minder is aan de film).
    Wat mij wel dwars zat was het abrupte einde van de film. De omslag die Edward G. Robinson tegen het einde doormaakt is natuurlijk een logische, en draagt alleen maar bij aan het zwartgallige van de film. Wat ik alleen erg jammer vond was dat deze zeer plots op kwam dagen. Waar Lang gedurende de film, zoals je zelf ook al aangaf, heel mooi bezig is met de karakters van zijn spelers uit te werken (zowel hun slechte als menselijke kanten), verliest hij dat in de laatste minuten compleet. Het einde kwam dan voor mij dan ook iets te makkelijk over. Vooral met die tijdsprong die het geheel een wrange, maar toch moralistische nasmaak gaf.
    Ook inderdaad het subplotje met zijn vrouw, dat voor mij toch een beetje knullig aandeed had Lang wat mooier kunnen uitwerken.
    Maar toch, inderdaad, het destructieve karakter van de personages, en het uiteindelijk ontbreken van iedere hoop is toch wel hetgeen dat deze film tot een ijzersterke noir maakt.

    # Geplaatst op 27-06-2008 om 11:34
  4. rik

    Redacteur
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 1,790


    Zo Fedor, een herwaardering van de door jou niet bovenmatig bewonderde jaren 40 aan de gang? ;)

    Overigens zag ik je een hoog cijfer geven voor Das Testament Des Dr. Mabuse, ben benieuwd wat je er in aansprak.

    # Geplaatst op 02-07-2008 om 18:28
  5. Fedor

    Redacteur
    Joined: 23-06-2008
    Posts: 2,123


    rik schreef:
    Zo Fedor, een herwaardering van de door jou niet bovenmatig bewonderde jaren 40 aan de gang? ;)
    Overigens zag ik je een hoog cijfer geven voor Das Testament Des Dr. Mabuse, ben benieuwd wat je er in aansprak.

    Een herwaardering, nou je het zegt.. ik heb nog The Best Years of Our Lives, Meet Me in St. Louis, The Thief of Bagdad, en paar Powell & Pressburgers op het programma staan voor deze zomer, dus wie weet!

    Mijn recensie van Das Testament Des Dr. Mabuse zal ik binnenkort eens neerpennen, maar ik kan alvast zeggen dat vooral de totaal briljante, hypermoderne montage mij geheel had overdonderd.

    # Geplaatst op 02-07-2008 om 19:40
  6. bramruiter

    Monstre!
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 7,625


    Fedor schreef:
    en paar Powell & Pressburgers op het programma staan voor deze zomer...

    Hm, daar ben ik erg benieuwd naar geworden. Ik denk dat ik mooi met je mee doe (op afstand).

    # Geplaatst op 02-07-2008 om 19:43
  7. rik

    Redacteur
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 1,790


    Ik ben vooral benieuwd wat Bram daar van gaat vinden, kan het zo 1-2-3 niet passen in zijn straatje qua filmsmaak.

    # Geplaatst op 02-07-2008 om 20:47
  8. bramruiter

    Monstre!
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 7,625


    Filmsmaak, shwilmsmaak. Ik lees er in ieder geval geweldige dingen over en om eerlijk te zijn vielen de namen me pas vorige maand op. Open een topic en raad het me aan!

    # Geplaatst op 03-07-2008 om 00:21
  9. Anonymous

    Unregistered

    Posts: 9


    Heey Bram, je bent weer behoorlijk aan de praat om uw medemens tot in het einde der dagen te boeien. Dit forum is al goed op weg voor een site die net online is, ziet er goed uit, mijn complimenten. De vraag die door jullie hoofden gaat is waarschijnlijk: Wat doe je hier? Nou jongens, ik kan jullie geen ander antwoord voorschotelen dan, ik zou het niet weten, want ik heb nog nooit in mn leven van deze regisseur gehoord. Mijn vraag die weer door het hiervoorgenoemde antwoord opgeroepen is luidt als volgd: is alles wat op dit forum ter spraken komt pretentieus gezijk, of zijn er ook mensen die denken van,'nou Tom, ik wil wel eens fikse discussie met jou aangaan, waarbij de vonken ervan langs je oren vliegen over een stevig stukje cinema wat niet voor 1936 is uitgekomen'?

    Ik begin nu met het hopen op fijne, netjes geformuleerde antwoorden op mijn vraag die mij weer de levensmoed zullen geven de volgende dag mijn bedje uit te gaan en met een vrolijk been mijn leven weer in te stappen, groeten ware filmfanaten.

    # Geplaatst op 11-08-2008 om 16:33
  10. bramruiter

    Monstre!
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 7,625


    Tom. Je komt niet eens in de buurt van het fenomeen grappig zijn.

    # Geplaatst op 11-08-2008 om 17:06
  11. Anonymous

    Unregistered

    Posts: 9


    Edit moderator: niet flamen. s.v.p.

    # Geplaatst op 11-08-2008 om 19:19
  12. bramruiter

    Monstre!
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 7,625


    Verplaatst, Fedor had hem in DVD's geplaatst en dat is natuurlijk incorrect.

    # Geplaatst op 12-08-2008 om 12:17
  13. bramruiter

    Monstre!
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 7,625


    Trouwens, Fedor, vertel eens het verhaaltje over Dr. Mabuse. Ik ben van plan de Criterion aan te schaffen, ergens volgende maand, maar wat is er nou zo onwijs geniaal aan de film? Ik zag een uitzonderlijk hoog cijfer.

    # Geplaatst op 12-08-2008 om 12:34
  14. theo

    Redacteur
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 6,975


    Ik heb gisteren ook Das Testement Des Dr. Mabuse gezien, en man, ik had niet eens tijd om op de montage te letten. Ik werd compleet in het verhaal gezogen. Het deed me denken aan een artistieke versie van schooljongensboekavonturen. Een fantastische schurk, een verhaal met sterke plotwendingen, ballen, een paar fantastische karakters en enkele bizarre scènes. Een amusante en zeer sterke film, die voelt alsof hij gisteren is gemaakt. Een verassend hoog tempo.

    # Geplaatst op 15-08-2008 om 15:38
  15. El Chivo

    Gebruiker
    Joined: 22-08-2008
    Posts: 113


    Ook in Mabuse, der Spieler zat eigenlijk al een enorm hoog tempo en die heb ik dan ook (bijna) in 1 keer kunnen uitkijken. Niet mis voor zo'n silent van 297 minuten.

    # Geplaatst op 23-08-2008 om 10:57
  16. bramruiter

    Monstre!
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 7,625


    Ik heb me er een beetje over in gelezen en in feite is het dus een trilogie, verspreid over meer dan veertig jaar. Der Spieler kwam uit 1922 (de langste), Testament uit 1933 (de eerste met geluid) en Thousand Eyes in 1960 (de eerste in kleur). Maar zijn ze dan wel op elkaar afgestemt, omdat er continu zo'n gat tussen de producties zit. Helemaal omdat de laatste in een heel ander tijdperk is gemaakt en waarschijnlijk aanzienlijk meer geweld zou kunnen bevatten. Is het dan wel echt een trilogie te noemen, of is het een drieluik die hetzelfde personage als protagonist heeft?

    Sowieso ga ik de drie zo snel mogelijk opsnorren, want het spreekt me wel heel erg aan.

    # Geplaatst op 23-08-2008 om 13:38
  17. Kaj

    Night Shifter
    Joined: 21-06-2008
    Posts: 7,419


    Dr. Mabuse komt sowieso niet als levend persoon voor in Testament, en ik betwijfel of hij in de andere films wel een protagonist is. Waarschijnlijk is hij in de eerste film wel de antagonist.

    # Geplaatst op 23-08-2008 om 16:27
  18. Fedor

    Redacteur
    Joined: 23-06-2008
    Posts: 2,123


    Kaj schreef:
    Dr. Mabuse komt sowieso niet als levend persoon voor in Testament, en ik betwijfel of hij in de andere films wel een protagonist is. Waarschijnlijk is hij in de eerste film wel de antagonist.

    Ik dacht dat Mabuse in Der Spieler wel de protagonist was. In het laatste deel is hij in ieder geval meer zoals in Testament (uit de dood herrezen - antagonist). En in het begin van Testament komt hij toch zeker wel voor als levend (zij het meer in zombie-staat).

    De Criterion DVD van Testament is van hoge kwaliteit, zeker zijn geld waard.

    # Geplaatst op 23-08-2008 om 17:14
  19. bramruiter

    Monstre!
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 7,625


    Zombie-staat? Dan heb ik toch een heel ander beeld van Dr. Mabuse. Anyhow, zijn het losstaande films of echt een trilogie?

    # Geplaatst op 23-08-2008 om 17:15
  20. Fedor

    Redacteur
    Joined: 23-06-2008
    Posts: 2,123


    bramruiter schreef:
    Zombie-staat? Dan heb ik toch een heel ander beeld van Dr. Mabuse. Anyhow, zijn het losstaande films of echt een trilogie?

    Ik zou het een onofficiële trilogie noemen. Der Spieler en Testament sluiten verhaaltechnisch op elkaar aan, maar deel III, Thousand Eyes, volgens mij nauwelijks tot niet. Er wordt gezegd dat je alle drie de delen goed van elkaar kan kijken, iets dat ik ook ervaarde bij Testament.

    # Geplaatst op 23-08-2008 om 17:21

Reply »

You must log in to post.