Douglas Sirk


Topic gestart door Eligius op 03-07-2008 (8 posts)
  1. Eligius

    Redacteur
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 790


    Douglas Sirk (1925 - 2006)

    They Shoot Pictures 1,000 Greatest Films: All That Heaven Allows (1955), There's Always Tomorrow (1956), Written on the Wind (1956), The Tarnished Angels (1957), Imitation of Life (1959)
    Senses of Cinema
    Aantal films: 46

    Filmografie:

    Zwei Genies (1934)
    Das Mädchen vom Moorhof (1935)
    Der Eingebildete Kranke (1935)
    Dreimal Ehe (1935)
    April, April! (1935)
    Stützen der Gesellschaft (1935)
    La Chanson du souvenir (1936)
    't was een april (1936)
    Schlußakkord (1936)
    Hofkonzert, Das (1936)
    Zu neuen Ufern (1937)
    Habanera, La (1937)
    Accord final (1938)
    Boefje (1939)
    Hitler's Madman (1943)
    Summer Storm (1944)
    A Scandal in Paris (1946)
    Lured (1947)
    Sleep, My Love (1948)
    Shockproof (1949)
    Slightly French (1949)
    Mystery Submarine (1950)
    The First Legion (1951)
    Thunder on the Hill (1951)
    The Lady Pays Off (1951)
    Week-End with Father (1951)
    No Room for the Groom (1952)
    Has Anybody Seen My Gal? (1952)
    Meet Me at the Fair (1953)
    Take Me to Town (1953)
    All I Desire (1953)
    Taza, Son of Cochise (1954)
    Magnificent Obsession (1954)
    Sign of the Pagan (1954)
    Captain Lightfoot (1955)
    All That Heaven Allows (1955)
    There's Always Tomorrow (1956)
    Written on the Wind (1956)
    Battle Hymn (1957)
    Interlude (1957)
    The Tarnished Angels (1958)
    A Time to Love and a Time to Die (1958)
    Imitation of Life (1959)
    Sprich zu mir wie der Regen (1976)
    Silvesternacht - Ein Dialog (1978)
    Bourbon Street Blues (1979)

    # Geplaatst op 03-07-2008 om 15:44
  2. Eligius

    Redacteur
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 790


    All I Desire (1953)

    Wanneer je aan Douglas Sirk’s oeuvre denkt, is vaak het eerste dat in je op komt de weelderige, in technicolor gefilmde melodrama’s als Written on the Wind en Imitation of Life. Films die uitpuilen van kritiek op het Amerikaanse gezin en sociale codes, overgoten door een dramatiek die soms zelfs pijnlijk is om naar te kijken. Verassend is het dan ook om een veel ingetogener pareltje zoals All I Desire te zien.
    Ook All I Desire is een stevig melodrama, maar waar in de grote technicolor titels haast geen enkel spoor van realiteit te ontdekken is, blijft deze film zeer dicht bij de mens. Dat wordt wellicht veroorzaakt door de zwart/wit fotografie die een groot contrast vormt op het normaal aanwezige kleurenpalet dat zo eigen is aan Sirk, maar zeker komt dat door de prachtige performance van Barbara Stanwyck.
    Stanwyck speelt het zwarte schaap van de familie die na tien jaar weggeweest te zijn haar gezin en haar dorp weer bezoekt. Ondanks dat ze zich voordoet als een gevierde actrice en iedereen om haar vinger probeert te winden, is ze eigenlijk een falende vrouw die constant maskers opzet om niet met zichzelf geconfronteerd te worden. Langzaam maar zeker brokkelt de façade die ze voorhoudt toch af en komt alles naar boven wat er tien jaar eerder mis was gegaan. Dit eindigt in een prachtige climax die prachtig verzorgd wordt door een weergaloze Stanwyck, die de prachtig schakelt tussen de moderne losbol en de berouwvolle moeder. Een innerlijk conflict dat vooral prachtig naar buiten komt in de scènes waarin ze zich met haar zoontje, dat haar nog nooit in zijn leven heeft gezien, probeert te binden, of wanneer ze haar dochter probeert te behoeden voor het leven dat ze zelf heeft moeten doorstaan.

    In deze film zet Sirk ook al redelijk sterk zijn bekende stijl in. Hij maakt constant gebruik van de ruimte om personages op een betekenisvolle manier tegenover elkaar te zetten. Voornamelijk door het gebruik van balustrades en afgescheiden ruimtes laat hij zien wat de verhoudingen zijn tussen verschillende karakters. Zijn sterke iconische gebruik van mise-en-scène is onmiskenbaar. Vaak gebruikt hij daarbij een over-the-shoulder shot om een personage als focalisator te laten fungeren en zet hij lage of hoge camerastandpunten in om de emoties van diegene, of de positie waarin hij of zij bevindt, te benadrukken. Een laag camerastandpunt staat in dit geval dan vaak voor schuld of spijt, en een hoog standpunt vaak op woede en jaloezie.
    Dit levert prachtige beelden op. Vooral in een scène als in de foto hierboven, die sterk doet denken aan de prachtige clash tussen Lana Turner en haar dochter Sandra Dee in Imitation of Life.
    Al met al is All I Desire een zeer sterk, maar wat ingetogener melodrama die ik sterk aan kan raden aan degene die Sirk graag nog een kans wil geven, maar de groteskere werken zoals zijn technicolor drama’s toch iets te veel van het goede vinden.

    # Geplaatst op 03-07-2008 om 15:46
  3. rik

    Redacteur
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 1,790


    Has Anybody Seen My Gal? (Douglas Sirk – 1952)
    Of het nu was dat ik in een sentimentele bui was, of dat Has Anybody Seen My Gal?, terwijl de sneeuw zich buiten opstapelde, onverwachts een kerstfilm bleek, maar zelden heb ik me zo gelaafd aan zoete sentimentaliteit als in dit Dickensiaanse sprookje. Een sprookje dat tegelijkertijd op en top Sirk is, maar door de komische toonzetting (gelukkig) veel luchtiger en minder ernstig dan de zware melodrama’s die volgden. Spil in de film is een fantastische Charles Coburn die zijn intrek neemt in een typisch kleinsteeds Sirk-gezinnetje. Kampend met een slechte gezondheid overweegt de miljonair in het geheim een flinke donatie te doen aan het gezin, waarvan de vrouw des huizes de dochter is van de vrouw waar hij ooit (nog armlastig) verliefd op was, maar niet mee kon trouwen. Het tweede deel van de film, als het grote geld zijn intrede doet, komt de herkenbare Sirkthemakiek om de hoek kijken, als de ouders in geldwolven veranderen die enkel nog denken aan hun nieuw te verwerven plaats tussen de plaatselijke notabelen. Een verloving van dochterlief met de arme, maar sympathieke Rock Hudson wordt stante pede afgeblazen, en men verhuist alras naar een huis dat wel zeer veel weg heeft van de villa uit Written on the Wind.

    Vanaf dan doet de film inderdaad ook aan Written on the Wind denken, met enerzijds een steenrijk, maar ontspoord gezin waarvan ineenstorting van de glimmende façade onafwendbaar is, en anderzijds de wél aan zijn principes vasthoudende Rock Hudson, te dicht op hun beslommeringen om er afstand van te kunnen nemen. In dit geval wordt hij ondersteund door Coburn, een goedbedoelende manipulator die om zijn fouten te herstellen nog meer manipuleert. De verwantschap tussen de twee figuren is gecompliceerd, daar ze min of meer hetzelfde meegemaakt hebben, zij het dat Coburn de manipulator in Hudson’s geschiedenis is. Verhalend stipt Sirk die verwantschap geestig aan, bijvoorbeeld door de oude man met hetzelfde baantje als frisdrankverkoper in een drogisterij op te zadelen (let hier op een klein rolletje van James Dean die een ingewikkelde cocktail bestelt!). Sowieso is Sirk op dreef als verhalenverteller. Mooi is bijvoorbeeld de spiegeling van de scènes waarop eerst het fortuin gewonnen en wordt, en later verloren, beide keren in een huiskamersetting en culminerend in het flauwvallen van moeder de vrouw. Juist zo’n melodramatisch accent als dit flauwvallen wijst de kijker op het belang van dit moment en hoe dit in verbinding staat met die eerdere tegengestelde scène. De film zit ondanks zijn kleine 90 minuten zo vol (o.a. nog een leuk subplot over de schildercapriolen van Coburn, terwijl ook de hartverwarmende relatie tussen Coburn en Gigi Perrau niet onvermeld mag blijven) dat ik het idee heb dat er nog genoeg in te ontdekken valt. Sirk light, maar wat mij betreft zijn meesterwerk.
    8,5/10

    # Geplaatst op 20-12-2009 om 12:29
  4. Fedor

    Redacteur
    Joined: 23-06-2008
    Posts: 2,123


    Wat zit jij toch altijd vol verrassingen :) Ik vond het juist zijn meest flauwe en onevenwichtige film, waarbij ik aan het eind moest concluderen dat Sirk het beter bij kleurrijke melodrama's kan houden, en screwballs moet overlaten aan regisseurs als Preston Sturges.

    # Geplaatst op 21-12-2009 om 00:34
  5. rik

    Redacteur
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 1,790


    De hoop dat wij ooit nog eens hetzelfde denken over een film heb ik allang laten varen ;)
    Maar screwball comedy? Daar heeft dit toch niet zo veel mee te maken? Het leuke van de film vind ik het Sirk-concept terug te zien in komedievorm. En dan doel ik niet alleen op thematiek, maar vooral ook op het aantal personages. Net als (vooral) All I Desire, een uitgebreide cast, met min of meer centraal gestelde figuren die omgeven worden door een familie en allerlei randfiguren die daar weer omheen zwerven. Enorm levendig, ook als je het vergelijkt met veel screwball comedies, waarin je het met een duo en een paar sidekicks meestal wel gehad hebt. Ik vond het heel verfrissend, mij schieten althans niet 1-2-3 vergelijkbare films te binnen. Sturges in ieder geval niet, en hier werd ik toch echt een stuk vrolijker van.

    # Geplaatst op 21-12-2009 om 20:10
  6. Kaj

    Night Shifter
    Joined: 21-06-2008
    Posts: 7,419


    Vorig jaar en eerder dit jaar toch aardig wat van Sirk gezien en herzien, en daar komt dit lijstje uit voort:

    Eerste rang:

    There's Always Tomorrow
    Written on the Wind
    The Tarnished Angels
    All That Heaven Allows
    Interlude
    A Time to Love and a Time to Die
    Imitation of Life
    All I Desire
    Magnificent Obsession

    Tweede rang:

    Has Anybody Seen My Gal?
    Shockproof
    Das Mädchen vom Moorhof

    Nee dank u rang:

    Zu neuen Ufern
    La Habanera
    Boefje

    # Geplaatst op 07-10-2014 om 09:42
  7. rik

    Redacteur
    Joined: 18-06-2008
    Posts: 1,790


    Hee, zo'n fase had ik deze zomer ook. Geloof dat we aardig op 1 lijn zitten wat betreft de toppers:

    Eerste rang:
    There's Always Tomorrow
    Has Anybody Seen My Gal?
    Written on the Wind
    The Tarnished Angels
    All I Desire

    Tweede rang:
    All That Heaven Allows

    Nee dank u rang:
    Imitation of Life (moet ik nog herkijken)
    Magnificent Obsession

    # Geplaatst op 07-10-2014 om 20:15
  8. Hendrix

    Redacteur
    Joined: 28-01-2011
    Posts: 194


    Nog niet alles gezien, maar kom een eindje...geloof dat de nummer 1 onomstotelijk is, mijn nummer 2 allerminst.

    There's Always Tomorrow
    Imitation of Life
    Written on the Wind
    All That Heaven Allows
    The Tarnished Angels
    Magnificent Obsession
    All I Desire

    Tot nu toe alleen de laatste onder de 8...

    # Geplaatst op 08-10-2014 om 21:38

Reply

You must log in to post.