Het politieke landschap was toen net zo verdeeld als in Nederland nu. Eigenlijk konden alleen de CDU/CSU en de SPD met elkaar samen gaan. CDU/CSU samen met de FDP had geen meerderheid, SPD en de Groenen ook niet. FDP sloot SPD uit, dus wat overbleef waren SPD, de Groenen en de 'Linke'. Dit is een afsplitsing van de SPD en is eigenlijk extreem-links, zit ook continue de SPD tegen te zitten met stemrondes dus dat zou zelfmoord zijn.
Nu verschilden de CDU/CSU en SPD 4 zetels met elkaar. Op een parlement van 622 zetels, niks dus. Daar komt nog eens bij dat CDU/CSU uit twee partijen bestaat en Schröder dus feitelijk heel wat meer stemmen heeft gehad. Het is dus helemaal niet zo gek dat er een kabinet onder zijn leiding zou komen. Arrogantie? Dat wel een beetje, gezien z'n houding. Maar hoe simpel Marijnissen dit beargumenteerde, tenenkrommend.
Overigens leidde Schröder de onderhandelingen ook, en kwam hij Merkel tegemoet met het voorstel dat hij de eerste twee jaar Bondskanselier zou worden, en zij de twee jaar daarna. Dit om de vruchten te plukken van de hervormingen die hij doorgevoerd heeft. De SPD zelf weigerde dit, hij ging boos weg en Merkel I kwam tot stand. Wederom, hoe Marijnissen ook hier het achteraf gaat beredeneren, totaal gebrek aan politieke kennis. Het verbaast me niets dat de SP onder zijn leiding nooit in een kabinet is gekomen.
# Geplaatst op 28-07-2010 om 18:50